Sadzenie
Drzewa należy sadzić na glebie żyznej. Żyzność gleby możemy poprawić przede wszystkim przez wzbogacenie jej w substancje organiczne nawożąc silnie obornikiem czy kompostem. Stosowany nawóz rozsypuje się równo na powierzchni ziemi, a następnie przyoruje, przykopuje lub "zaprawia się" nim doły pod drzewka. Ten ostatni sposób jest najlepszy, chociaż bardzo pracochłonny. Do przyorania rozrzuca się 5-6 kg obornika lub kompostu na l m2. Do "zaprawiania" dołów stosuje się dawki 3-4 razy większe. Obornik przeznaczony do "zaprawiania" dołów powinien już być dobrze rozłożony. "Zaprawianie" polega na dokładnym wymieszaniu obornika lub kompostu z ziemią wydobytą z dołu pod drzewko. Należy unikać mieszania jej z nawozami mineralnymi, ponieważ grozi wtedy niebezpieczeństwo uszkodzenia korzeni przez sole w zbyt silnej koncentracji soli. Im większy jest "zaprawiany" dół. tym lepiej. Można kopać i "zaprawiać" doły o średnicy 1-1.5 m i głębokości 30-50 cm. Zapewni to bardzo dobry wzrost drzew po posadzeniu. Dla zadowalającego przyjęcia się drzewka wystarczy zasadniczo dołek wielkości równej mniej więcej wielkości systemu korzeniowego drzewka.
Przy kopaniu dołka pod drzewko odkładamy oddzielnie górną, próchnicz-ną warstwę gleby, a oddzielnie mniej urodzajną, głębszą warstwę. Na dno dołka usypujemy kopczyk z warstwy próchnicznej i na nim rozkładamy starannie korzenie sadzonego drzewka. Następnie zasypujemy je ziemią próchniczną, a gdy się już wyczerpie, zapełniamy dołek pozostałą ziemią z głębszych warstw. Przez cały czas zasypywania korzeni ugniatamy ziemię ręką, a w końcowym etapie - nogą. Należy robić to mocno, a jednocześnie ostrożnie, aby nie poobrywać korzeni. Szczególnie niebezpieczne jest udeptywanie ziemi przy samym pniu. Na koniec robimy wokół posadzonego drzewka . misę z ziemi i wlewamy w nią co najmniej 1/2 wiadra wody. Podlanie nie tylko dostarczy korzeniom wody, ale przede wszystkim przyspieszy osiadanie ziemi, a więc uzupełni ugniatanie.
Ziemia szczególnie silnie osiada w dużych dołach. Należy je więc wykopać i zasypać "zaprawioną" ziemią na kilka miesięcy przed sadzeniem, aby
osiadająca ziemia nie wciągnęła posadzonych drzewek zbyt głęboko. Można też "zaprawiać" doły w czasie sadzenia, ale wtedy pozostawia się nad nimi pagórkowate wypukłości, które osiadając, sprowadzą posadzone drzewka do właściwego poziomu. Drzewko powinno znaleźć się tak głęboko w ziemi, jak rosło w szkółce, to znaczy tylko po szyjkę korzeniową.
Drzewa owocowe mogą rosnąć na działce rozrzucone na niej w "artystycznym nieładzie" z zachowaniem właściwej odległości lub w regularnej kwaterze. Ten ostatni sposób stosuje się najczęściej. Kwatery dzieli się wtedy na prostokąty lub kwadraty wyznaczające przyszłą "przestrzeń życiową" poszczególnych drzew. W miejscu, w którym ma zostać posadzone drzewko, wbija się palik.
Przed przystąpieniem do kopania dołu palik należy wyjąć i dlatego jego położenie oznacza się za pomocą 2 dodatkowych kołeczków i deski do sadzenia. Deskę przykłada się środkowym wycięciem do palika, a pomocnicze kołeczki wbija się przy wycięciach bocznych. Następnie usuwa się palik i deskę. Po wykopaniu dołka kładzie się deskę między kołeczki dodatkowe tak, jak leżała przedtem, a do jej środkowego wycięcia przykłada się posadzone drzewko. Znajdzie się ono dokładnie w tym samym miejscu, w którym znajdował się palik.
